Nieuws

Kiki Bertens: Van WTA-debuut tot achtste toernooizege

De maand februari is aan haar derde dag bezig als Kiki Bertens voor de achtste keer een WTA-trofee boven haar hoofd tilt. In Sint-Petersburg verslaat ze Donna Vekic in de finale van het Premier-toernooi. Wie had dat kunnen denken toen de blonde Wateringse op eerste Pinksterdag 2011 in Rosmalen haar debuut op de WTA-Tour maakte?

Kiki Bertens: Van WTA-debuut tot achtste toernooizege

Op de spelerspagina van de WTA-website staat dat de favoriete ondergrond van Bertens hardcourt en gravel is. Dat moet onlangs ge-update zijn, want tot vorig jaar speelde ze toch echt het liefst op haar geliefde gemalen baksteen. Maar sinds 2018 heeft Bertens haar spel en fysiek zodanig ontwikkeld dat ze heden ten dage een allround topspeelster is.

Bertens boekte op de eerste zondag in februari haar derde toernooizege in een half jaar tijd. Opvallend genoeg zijn al deze titels op hardcourt bij elkaar getennist. Maar zo begon het niet in 2012. Een jaar nadat Bertens haar debuutwedstrijd op de tour op het gras van Rosmalen had verloren van Sara Errani, pakte ze haar eerste toernooizege op het Marokkaanse gravel in Fes. Als nummer 149 van de wereld sloeg ze zich een weg door het kwalificatietoernooi naar het hoofdschema waar ze achtereenvolgens Garbine Muguruza en Simona Halep aan de zegekar bond. In de finale kon de Spaanse Laura Pous-Tio één setje mee met de power van Bertens. Ogenschijnlijk uit het niets was Nederland een toernooiwinnares rijker.

Na die eerste titel bleef de deur van de prijzenkast vier jaar gesloten. Maar toen in 2016 op het gravel van Nürnberg de tweede hoofdprijs werd gegrepen, kon de etalage elk jaar minimaal op één beker, vaas of ander soort kunstwerk rekenen.

Bertens treft Russische Pavlyuchenkova in Melbourne

Bron: Reuters/Edgar Su

In 2017 prolongeerde Bertens haar titel in Nürnberg en werd het toernooi van Gstaad, na een jaar eerder de eindstrijd te hebben verloren, bijgeschreven op de erelijst. Opnieuw twee graveltoernooien. Een jaar later in Charleston won ze tot dan toe haar grootste carrièreprijs. Het toernooi aan de oostkust van de Verenigde Staten behoort tot de categorie Premier en staat qua prestige een trede onder de Premier 5-evenementen en de Grand Slams. De Volvo Car Open betekende voor Bertens haar vijfde hoofdprijs, maar haar eerste op een ondergrond die niet oranje kleurde. In Charleston wordt er immers wel op gravel gespeeld, maar dat is in de Verenigde Staten groen/grijs van kleur en iets sneller dan de Europese korrels.

Na de kwartfinale op Wimbledon werd in de zomer van 2018 ten doel gesteld om een titel op hardcourt te pakken. Deze doelstelling werd al snel bereikt door een paar weken later het grote WTA-toernooi van Cincinnati te winnen. Met een matchpoint tegen versloeg Bertens in de zinderende finale nummer één van de wereld Simon Halep. Op het bloedhete hardcourt presenteerde Bertens zich als een allround topspeelster die op alle ondergronden uit de voeten kon. Iets waar de buitenwereld eerder van overtuigd was dan de speelster zelf. Maar toen het zelfvertrouwen er eenmaal was, volgde al snel de hardcourttitel in Seoul en een sterk optreden bij de WTA Finals in Singapore, waar latere winnares Elina Svitolina de Nederlandse nummer één nipt kon afstoppen.

Australian Open: The Happy Slam 2

Bertens eindigde het seizoen als mondiale nummer negen. Er werd dan ook veel verwacht als geplaatste toptienspeelster bij de Australian Open aan het begin van het nieuwe jaar. De teleurstelling was groot toen Anastasia Pavlyuchenkova in de tweede ronde haar al naar huis stuurde. Maar zoals het in tennis gaat; er is geen tijd om lang te treuren. Hard werken en doorgaan, want het volgende toernooi staat in rap tempo voor de deur.

In dit geval een Russische deur. In Sint-Petersburg was Bertens voornemens om de Australische kater te doen vergeten. En hoe! Onderweg naar titel nummer acht werd revanche genomen op Pavlyuchenkova en in de finale op Vekic. De Kroatische had de pupil van Raemon Sluiter immers bij het eerste toernooi van 2019 (Brisbane) verslagen. Maar bovenal had Bertens laten zien dat de stijgende lijn in haar carrière nog steeds gaande is en dat plek acht op de wereldranglijst niet haar eindhalte hoeft te zijn. De topvijf is immers in zicht.

Wordt vervolgd…

Wij gebruiken cookies om het gebruik van onze website te vergemakkelijken / uw instellingen en voorkeuren te onthouden. Klik hier voor meer informatie over het gebruik van cookies.z